Zraniony mężczyzna

Cykl samooczyszczania się po zranieniu może trwać kilka lat. Im dłużej trwał szantaż lub  przemoc psychiczna, im bardziej jej ofiara starała się wcześniej rozwiązać ten problem, im bardziej jej zależało na właściwych relacjach z osobą ją krzywdzącą, tym trudniejszy jest okres powrotu do równowagi. 

Decydującym warunkiem szczęśliwego życia jest świadoma konfrontacja z własnymi przeżyciami z najwcześniejszego okresu, pogodzenie się z nimi i w pełni zaakceptowanie własnej historii życia. 

Wiadomo, że pierwotne nastawienie do życia tworzone jest w dzieciństwie, powraca ono do nas niespodziewanie w sytuacjach kryzysowych. Jeśli chcemy być szczęśliwi, konieczna jest świadoma konfrontacja  z podstawowymi zasadami przekazanymi nam przez rodziców i opiekunów, ich systemem wartości, które przejęliśmy i przyswoiliśmy sobie w dzieciństwie. 

Konfrontacja ta nie ma na celu „destrukcyjnego grzebania w przeszłości”, osądzanie i potępianie kogokolwiek. Poprzez taką konfrontację możemy sobie uświadomić, jakie otrzymaliśmy negatywne przekazy, jakie one wywołały w nas uczucia i mechanizmy obronne. Być może mieliśmy zbyt wymagające matki, które oczekiwały od nas wielu sukcesów, może tłumiliśmy w sobie uzasadniony gniew, może staraliśmy się być dobrym dzieckiem, aby zasłużyć na czyjąś miłość. Często rodzice nie zdają sobie sprawy, jaki duży wpływ na przyszłość ich dzieci ma ich nastawienie do potomka już w okresie prenatalnym i w pierwszych jego miesiącach.

Poniżej umieszczony jest zestaw tematów do samodzielnego przeanalizowania w wolnych chwilach. Analizę ułatwi nam prowadzenie notatnika, w którym będziemy dla siebie odnotowywać nasze spostrzeżenia. Czym dłużej i spokojniej będziemy zastanawiali się nad naszymi relacjami z rodzicami i najbliższym otoczeniem, tym większa jest szansa, że sami zrozumiemy przyczyny naszych niepowodzeń w dorosłym życiu, a może również nie przekażemy negatywnych wzorców naszym dzieciom.

  • Proszę spontanicznie opisać przy pomocy kilku przymiotników swoją matkę, ojca i siebie.
  • Jakie zachowanie było Tobie zalecane w dzieciństwie? Które z tych zachowań stosujesz do dzisiaj?
  • Dlaczego zostałeś spłodzony, jakie czynniki towarzyszyły temu aktowi ze strony Twoich rodziców? Czy jesteś dzieckiem:
    • chcianym,
    • niechcianym?
  • Jak rodzice zareagowali na informację o Twoich urodzinach.
  • Czy rodzice żądali od Ciebie:
    • bezwzględnego posłuszeństwa,
    • odnoszenia sukcesów,
    • tłumienia w sobie uczucia gniewu, złości, nienawiści, nieufności, poczucia winy,
    • spokojnego zachowania i nie przeszkadzania.
  • Jaki stosunek mieli Twoi rodzice do uczuć? Jak oni wyrażali wściekłość, smutek, strach, radość, zaufanie? Jakie uczucia były najważniejsze?
  • Czy Twoi rodzice częściej:
    • ufali innym,
    • byli nieufni?
  • Czy Twoi rodzice potrafią przyznać się do swoich błędów i słabości? Czy potrafią przyjąć krytykę i wybaczyć swoim wrogom, zrezygnować ze swojego zdania?
  • Jakie były Twoje relacje z rodzicami, czy był to stosunek:
    • chłodny, pełen dystansu, napięty, agresywny, niezadowolony,
    • bardziej ciepły, serdeczny i czuły?
  • Jaką rolę w twoim życiu odegrało Twoje rodzeństwo?
  • Jaki stosunek mieli Twoi rodzice do Ciała i seksualności? W jaki sposób zostałeś uświadomiony? Czego nauczyłeś się od nich na temat swej matki jako kobiety, ojca jako mężczyzny?
  • Jaki był stosunek Twoich rodziców do pochwał i krytyki? Czy otrzymałeś od rodziców więcej:
    • pochwał i dowodów uznania,
    • negatywnej krytyki?
  • Czy byłeś:
    • kochany bezwarunkowo,
    • musiałeś jakoś zapracować na ich miłość?
  • Jakie było poczucie własnej wartości Twoich rodziców?

Więcej informacji dla celowości przeprowadzenia analizy naszego dzieciństwa znajdziemy w książce Szczęście w nieszczęściu, Karla Frielingsdorf SJ.